خالق عالم نگه ، کن تو به این رهگذر
آنچه که از سرگذشت ، آمده از نو به سر
هرچه که کردم و یا ، هرچه که از سر گذشت
داده تو آن را بمن ، بسته به امرت کمر
من عددی نیستم ، خار رهم ، چیستم؟
رحمت خود بر من آر ، ای تو مرا شور و شر
گفته به من عاقلان از بد و خوب جهان
گشته فراموش من ، بوده ام از گوش کر
شمع فرو مرده ام ، آدم افسرده ام
گر نکنی همرهی ، گم شود این بی هنر
عشق تو دنیای من ، یاد تو رویای من
گم شده در تیره گی ، نیست برایم مفر
قبله گه من توئی ، دل به تو خوش دارمی
سرور و سالار من ، ره بنما در خطر
رفته بدنبال آب ، گمشده ام در سراب
هرچه که بود از تو بود ، غرق گنه تا کمر
ای همه دنیای من ، پوچی و معنای من
من که نبودم بجز ، رهروی بی پا و سر
عالم بحرانیم ، چون شب ظلمانیم
جز تو ندارم کسی ، رو به توام مستمر
سرکش طوفانیم ، همدم نادانیم
روی سیه دارم و طالب لطف و نظر
آمده دستم تهی ، نیست مرا زاد ره
وای خداوند من بر من خسته نگر .
#احمد_یزدانی





هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر