گسسته شد در و پیکر زخانه ها در شهر
ز روستا و قُرأ قشنگِ این کشور
در این زمانه ی امواج و سنّت و ثروت
خوشا به سینه ی پر مهر و عشق یکدیگر.
این شعر به زیبایی تضاد میان گسستگی روابط انسانی در فضای شهری امروز و دلتنگی برای صمیمیت و همدلی روستایی و سنتی را بیان میکند. مصراع اول به ازهم گسیختگی پیوندهای محلی و خانوادگی در شهرها اشاره دارد. مصراع دوم به روستاها و آبادیهای زیبای کشور میپردازد که نماد اصالت و پیوستگی اند. در مصراع سوم، «امواج» (کنایه از مدرنیته، رسانه ها یا تغییرات سریع)، «سنت» و «ثروت» سه نیروی متضاد و درهم تنیده این دوران را تصویر میکند. اما در نهایت، شاعر «سینۀ پر مهر و عشق یکدیگر» را نجاتبخش و خوشاوند میداند؛ یعنی تنها محبت و 5همدلی متقابل میتواند از این آشفتگی عبور کند. پیام اصلی شعر، فراخوانی برای بازگشت به ارتباط انسانیِ اصیل و فراروی از زرق وبرق های ظاهری و گسست های فرهنگی است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر